Wat regen met je huid doet

Wat regen met je huid doet
13 januari 2020 Belinda de Witte
Door Algemeen

Regendruppels

Ik hoor het vaak om mij heen, bah het regent nu alweer! Nou ben ik zelf best gevoelig voor weersinvloeden en is regen niet mijn favoriete weerbeeld. Vaak gaat regen gepaard met een donkere lucht en soms ook veel wind. Ik voel mezelf meer een lente en zomer type, gewoon omdat het mij meer blij maakt. Wanneer de lente in zicht is heb ik meer oog voor de tuin, tuinmeubelen en de planten die in de tuin leven. Zelfs het onkruid heeft mijn aandacht. Niet om het direct te verwijderen maar om te zien wat er ongerept mijn tuin binnenkomt. Oke, ik wilde je iets vertellen over de regen. En kom dan vanzelf op de gedachte “na regen komt zonneschijn” 🙂 Toch ervaarde ik laatst iets wat mij deed nadenken wat regen met mijn huid doet. 

Buitenlucht

Ik begin mijn dag met een blik uit het raam, en wordt erg blij van wat ik daar zie. Het is droog weer en de zon schijnt! Het is niet warm, maar mijn winterjas en shawl is daar een goede oplossing voor. Want voor mij ligt een fijne vrije dag en hoog tijd voor een ontspannende fietstocht. Ik fiets graag een eindje om, zo lekker in de polder alleen met mijn gedachten. Genietend wat het uitzicht mij onderweg te bieden heeft trap ik rustig wat kilometers weg. Het liefst natuurlijk in de natuur en blijf ik ver weg van de autowegen. Natuurlijk kan ik de fietspaden langs een weg met verkeer niet altijd ontwijken. Met in mijn achterhoofd wat de uitlaatgassen met mijn huid kunnen doen probeer ik vaak een afwijkende route uit. 

Pech

Ik was net op de terugweg naar huis toen ik voelde dat de achterband van mijn fiets wat bonkig aanvoelde. Je weet wel, of je rechtstreeks met je velg op de weg fietst. Geen tussenlaag van lucht in mijn band meer aanwezig bedoel ik eigenlijk. De mensen die ooit wel eens een lekke band hebben gehad weten wel wat ik bedoel …

Eerst wilde ik in de ontkennende modus gaan, niet geloven dat mijn tot nu toe ontspannen fietstocht ineens niet zo leuk zou eindigen. Aan de kant van het fietspad ging ik in de weer met het pompje dat altijd achterop mijn fiets zit. Nou dat deed niet veel, eigenlijk helemaal niets! De band was zo lek als een mandje. Dat werd lopen met de fiets naar huis. 

Lopen

Van de nood een deugd maken dacht ik al lopend met mijn fiets aan de hand. Ik bekeek mijn omgeving nog eens aandachtig. Daar had ik alle tijd voor, want ik was per slot nog een kilometer of 10 van huis verwijderd. Zo lopend kwam ik fietsverkeer tegen die mij meewarig aan keken. Bijna alsof ze ‘mijn probleem’ ook wel eens hadden ondervonden. Al kwebbelend fietsen er 2 scholieren langs mij. Een paar meter verder keerden ze toch maar even om naar mij. “Heeft u hulp nodig?” hoorde ik roepen. Ik roep terug “nee hoor, ik ben zo thuis!” Niet echt een handige inschatting van nog 8 kilometer te lopen met de fiets aan je hand. 

Regen

Nu komt het stukje waar mijn fiets / wandeltocht in een zucht veranderde. Tot dusver had ik geen problemen met mijn kapotte fietsband. Dat zou ik thuis wel weer zien te fiksen. En toen, drup drup en nog harder druppen! Ik keek omhoog naar de eerst zo blauwe lucht. Deze was veranderd in een donker uitziende wolkenbrei waar vele regendruppels uitkwamen! Oke, dit brengt mijn positieve gemoed betreffende mijn pech wel in gevaar. Op regen was ik niet gekleed. En in een zucht was ik dus doornat geworden. Ik vreesde dat mijn gezicht er nu als een panda uit zou zien, denkende aan mijn niet waterproof mascara! Een glimp op langsrijdende fietsers bevestigde mijn veronderstelling. Maar al gauw kon dat mij niet meer deren. Ik moest nu wel stevig doorstappen want het werd alsmaar donkerder met meer regen. Mijn grote vrees was een donder breuk van onweer. Dan moet je echt niet buiten zijn!

Thuis

Toen ons huis in zicht kwam slaakte ik een zucht van opluchting. Ik was nu toch best een beetje moe geworden. En de regen was nog steeds niet opgehouden. Eigenlijk was het steeds harder gaan regen. Mijn haren plakten in wanordelijke plukken aan mijn gezicht vast. Ik voelde mezelf alsof ik een hele poos onder de douche had gestaan. Alleen een zacht geurende douchegel ontbrak eigenlijk nog! Maar ik was voornemens om dit direct als ik thuis was te gaan doen. Sterker nog ik neem een heerlijk warm bad met een flinke scheut badschuim erin. 

Verzorgen

Je kunt je misschien voorstellen hoe ik heb genoten van mijn heerlijke warme badmoment. Het voelde ook echt of ik heerlijk was uitgewaaid van mijn fiets en wandeltocht. Of eigenlijk doorgewaaid, want uiteindelijk was het toch een fikse storm geworden. Heerlijk genietend van een ontspannend bad hoorde ik de wind om het huis loeien. Daar had ik binnen geen last meer van …

Mijn huid goed verzorgen staat altijd hoog in mijn dagroutine maar nu vond ik het nog eens extra belangrijk. De bodycream was ook nu weer één van mijn favoriete producten. Door de beweging van fietsen en wandelen stonden mijn huid poriën goed open. Mijn huid zag namelijk een beetje rozig van de bloeddoorstroming. En dat betekent nog eens een extra goede opname van mijn huidverzorging! Mijn huid verzorg ik altijd met een zachte reinigingscrème en gezichtslotion. Daarna smeer ik mijn gezicht in met de hydraterende 24h crème. Even daarna, aan een heerlijk kop gemberthee, voelde mijn huid heel zacht aan. Eigenlijk nog zachter als normaal het geval is. 

Moraal van dit verhaal

En zo komt er dan toch een positief einde aan mijn pech verhaal. Want mijn conclusie is dat mijn goede zin vanwege het fietsen, mijn fiets en wandel bewegingen, het hemelwater en niet te vergeten mijn fijne huidverzorging super goed zijn voor lichaam en geest! Ik besluit dit snel nog weer eens te gaan doen, alleen dan wel zonder die lekke band …

0 reacties

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*